Shprehja “në çdo pikë shitjeje” është shumë praktike për biznesin: nuk mjafton të keni një terminal në kompani nëse pagesat pranohen në disa vende të ndryshme. Çdo pikë ku klienti paguan duhet të ketë proces të qartë për pagesën, faturën dhe raportimin.
Si ta bëni hartën e pikave?
Filloni me një listë të thjeshtë: dega, sporteli, recepsioni, automjeti, agjenti në terren ose çdo vend tjetër ku pranohet pagesë. Për secilën pikë shënoni kush e përdor, çfarë lloj pagese pranon dhe si lidhet pagesa me faturën.
Çfarë duhet lidhur me sistemin?
- Pika e shitjes ku u krye transaksioni.
- Operatori që lëshoi faturën.
- Mënyra e pagesës: cash, kartë, transfertë ose kombinim.
- Referenca e POS/POI kur është e disponueshme.
- Statusi i faturës pas fiskalizimit.
Pse ka rëndësi për kontrollin e brendshëm?
Kur pagesat me kartë nuk lidhen me pikën e shitjes, raporti ditor bëhet i paqartë. Një pagesë mund të jetë kryer në një vend, fatura në një vend tjetër, ndërsa raporti i bankës nuk tregon gjithmonë logjikën operative të biznesit.
Praktikë e mirë
Për çdo pikë shitjeje mbani një procedurë të shkurtër mbylljeje: total cash, total kartë, transaksione të refuzuara, anulime, kthime dhe diferenca. Nëse një pikë nuk ka aktivitet atë ditë, edhe kjo duhet të jetë e dukshme në raport.
Burim orientues: njoftimi i Administratës Tatimore për pajisjen me POS/POI në çdo pikë shitjeje.